“Je laat je teveel beïnvloeden door de negativiteit op de vloer”. Deze uitspraak heb ik meer dan eens gehad. En mijn eerlijkste antwoord:
Wat.een.bullshit.
Als je naar iemand luistert die zich iedere dag ‘op de vloer’ in het zweet werkt en je een frustrerende situatie vervolgens aankaart bij ‘hoger management’, kan bovenstaande je tegengeworpen worden. En kan je dus de deksel op je neus krijgen.
Ik gruwel van dergelijke uitspraken, want:
- je neemt je medewerker niet serieus;
- nog erger: framet de gedachte en de medewerker (waardoor hij of zij het de volgende keer niet durft aan te kaarten, want ‘ik doe toch maar negatief’, ‘ik ben beïnvloed, dus niet meer objectief, laat ik m’n feedback als perfectionist maar voor mezelf houden’)
Resultaat: ontevreden medewerkers die zich niet gehoord (lees: gewaardeerd) voelen en mogelijk uiteindelijk weggaan. Bovendien ontneemt het je kans om te innoveren > de beste ideeën komen namelijk van ‘de vloer’ of men die deze ‘negativiteit’ durft te adresseren.
Ik pleit voor luisteren naar ‘de vloer’, de mensen ‘buiten’, de mensen ‘achter de balie’ en ‘achter de schermen’. Die doen waarschijnlijk iedere dag hun stinkende best om de hele boel draaiende te houden, hebben de beste ideeën over de werkomstandigheden en weten ook het allerbeste wat er bij je uiteindelijke eindgebruikers of klanten speelt. Beleid maken doe je samen. Niet door tegenwicht te bestempelen als louter negatief.
Als iemand iets aankaart en het zint je niet, ga het gesprek aan. Luister naar de ideeën van je medewerkers, zonder hun input op jouw eigen beleid direct te framen als negatief. Schrap bovenstaande titel uit je vocabulaire en zeg de volgende keer: ‘Hé, wat vervelend dat dit speelt, daar was ik me niet van bewust. Wat heb je nodig om die frustratie op te lossen?’ en wie weet komt er een verfrissend, kostenefficiënt antwoord van je medewerkers op.